Skip to main content
Nid: 279 Body:

Vernoemd naar de legendarische violist Adolf Bush, lijkt dit jonge en getalenteerde kamermuziek-ensemble, dat in 2010 in Londen werd opgericht, zich te ontwikkelen tot een van de belangrijkste representanten van een jongere generatie kamermuzikanten. In 2012 wonnen ze de Royal Overseas League Competition en inmiddels zijn ze zeker in het Verenigd Koninkrijk flink doorgebroken, gelet op de optredens tijdens het Edinburgh Festival en in Wigmore Hall. De Times had daar het volgende over te melden: “most impressive was the group’s effortless musicianship and unity of thought and attack. The threesome even seemed to be breathing in sync.” Maar ook in Nederland maakt men furore.
Een niet onbelangrijke rol in dit trio speelt de Zeeuwse violist Mathieu van Bellen. Van Bellen timmert inmiddels aan de andere kant van het Kanaal aardig aan de weg, terwijl zijn c.v. het Zeeuwse aardig overstijgt, gelet op zijn samenwerking met Shlomo Mintz, zijn optredens met Holland Sinfonia en het European Chamber Orchestra en in de Royal Festival Hall, Wigmore Hall en het Amsterdamse Concertgebouw, om nog maar te zwijgen over zijn palmares bij diverse (inter)nationale competities, van Menuhin en Wieniawski tot Prinses Christina en Oskar Back en recentelijk nog de Grachtenfestival Prijs.
Het Busch Ensemble speelt een mooi en afwisselend modern-klassiek programma, een reden te meer om de Zeeuwse Concertzaal te bezoeken.

Bezetting
Mathieu van Bellen viool
Ori Epstein cello
Omri Epstein piano

Programma
Haydn Pianotrio
Ravel Pianotrio
Dvorak Dumky Trio

Nid: 272 Body:

Noteer zaterdag 10 november in uw agenda, want dan geeft de Mike Stern Band acte de présence in de Spot, met meesterbassist Darryl Jones, bekend van de Rolling Stones, en Sting, in de gelederen.
Dit is fusion extraordinaire, uit de school van Miles Davis. Zowel gitarist Stern als bassist Jones speelden bij Miles in zijn jazz-rockperiode. Gitarist Mike Stern, die ook nog bij Blood, Sweat & Tears speelde, wordt beschouwd als een van de beste gitaristen ter wereld en heeft ook een geduchte live-reputatie: het zijn niets en niemand ontziende uitputtingsslagen, waarin over het publiek heen gebulldozerd wordt met aanhoudende en aanstekelijke jazz-funk, zo bewees hij enkele jaren geleden al in Middelburg.
Hoe kan het ook anders, aangezien hier de wereldtop op het gebied van jazz en fusion voor het Middelburgse voetlicht verschijnt.
Musici die hun sporen verdiend hebben bij Miles Davis, Jaco Pastorius, de Brecker Brothers, John Scofield, Stanley Clarke, Quincy Jones, David Sanborn, maar ook bij Sting, de Rolling Stones, Steve Miller, Michael Jackson en Madonna.
Los van de individuele palmares, is hier vooral van belang dat de muzikale som hier meer is dan de delen, en dat wil wat zeggen in dit geval.
Reserveren wordt aangeraden. Er zijn de nodige plaatsen te vergeven in de Spot, maar
geheel tegen de Zeeuwse zeden in kan het heel snel uitverkocht raken, de rest van de Benelux reserveert immers mee.

Nid: 280 Body:

(i.s.m. het Netwerk Oude Muziek)

Waan u in de achttiende eeuw met Ton Koopman en zijn Amsterdam Baroque Orchestra, die de zes “Concerti armonici” van graaf Unico Wilhelm van Wassenaer presenteren. Het blijft verbazingwekkend dat een Hollandse edelman en amateur-componist deze melodieuze en inventieve werken heeft kunnen componeren.
Van de sprankelende “Concerti armonici” is lange tijd gedacht dat ze werden gecomponeerd door de Italiaan Giovanni Battista Pergolesi, tot musicoloog Albert Dunning het setje in 1980 met zekerheid kon toeschrijven aan een Nederlander: Unico Wilhelm, graaf van Wassenaer. Wat bleek? Violist en muziekuitgever Carlo Ricciotti had de concerten gepubliceerd onder voorwaarde van de onzekere graaf dat zijn naam niet op de partituur zou verschijnen. En zo creëerde hij een mysterie, dat pas tweeënhalve eeuw later werd opgelost.
Met wijlen Gustav Leonhardt en Frans Brüggen vormt Ton Koopman een Nederlands muzikaal triumviraat, dat in de oude muziek en wat betreft het bespelen van authentieke instrumenten baanbrekend werk heeft verricht vanaf de jaren zestig, in Nederland, maar ook ver daarbuiten.
Koopman is kortom wereldtop, hetgeen over de grenzen soms beter beseft lijkt te worden dan in het cultuur-arme Nederland.
Koopman is even gemakkelijk organist, klavecinist als dirigent, met name van zijn vermaarde Amsterdam Baroque Orchestra, dat in 1979 opgericht werd.
Tussen 1994 en 2004 zette Ton Koopman met zijn koor en orkest Bach’s complete wereldlijke en geestelijke cantates op de plaat, een ambitieus project waarvoor ze onder andere de Deutsche Schallplattenpreis Echo Klassik ontvingen.

Programma
Van Wassenaer Concerto armonico nr.4 in g
Van Wassenaer Concerto armonico nr.2 in Bes
Van Wassenaer Concerto armonico nr.5 in f
Van Wassenaer Concerto armonico nr.3 in A
Van Wassenaer Concerto armonico nr.1 in G
Van Wassenaer Concerto armonico nr.6 in Es

Nid: 274 Body:

Ergens is Marc Ribot de beste gitarist ter wereld.
Niet vanwege zijn instrumentale virtuositeit, techniek of vingervlugheid, hoewel daar ook wel degelijk sprake van is, maar meer omwille van zijn uiterst muzikale manier van spelen, die tegelijkertijd heel elementair, rafelig en ruig is, vergelijkbaar met andere eigentijdse ‘primitieven’ als Keith Richards of Neil Young.
Je hoeft alleen maar naar Tom Waits te luisteren, bijvoorbeeld het uiterst stuwend nummer ‘Go west’, dat echter pas echt van de grond komt, wanneer Ribot met zijn overstuurde gitaar invalt. Het belang van Ribot voor de tweede fase van Waits’ carrière, de zogenaamd meer experimentele ‘potten- en pannen-fase’, mag en kan niet onderschat worden. Het is nog maar de vraag of hij daar de eer voor krijgt, die hij verdient. Voor zijn samenwerking met de grote avantgardistische jazzvernieuwer John Zorn geldt grofweg hetzelfde.
Misschien ligt het ook aan Ribot zelf.
In een geweldige documentaire van Martin Scorsese over de blues komt hij helemaal op het laatst en als enige blanke aan het woord, uitermate cool, de bescheidenheid zelve en misschien wel helemaal geen blues-muzikant.
Ribot is feitelijk de ultieme side-man, hij beheerst immers alle stijlen, van soul tot surf, van punk tot jazz, van blues tot experimenteel. Zo speelde hij bij Wilson Pickett, Chuck Berry, Rufus Thomas, Solomon Burke, Allen Toussaint, Allen Ginsberg, Elvis Costello, The Black Keys, Robert Plant / Alison Krauss, Elton John, Marianne Faithful, Laurie Anderson, Norah Jones, The Lounge Lizzards en Medeski, Martin & Wood, een even indrukwekkende als uitputtende lijst.
Ondanks deze reputatie komt Ribot met zijn eigen en ook beste band naar Middelburg, het power-punk-jazz-trio ‘Ceramic Dog’, de ‘rawest band in ages’, volgens Time Out New York.
Samen met de supertalenten Shahzad Ismaily (bas/electronica) en Ches Smith (drums), wordt de nieuwe c.d. ‘Your Turn’ gepresenteerd.
Dit intense “free/punk/funk/experimental/psychedelic/post electronica collective,” in de woorden van Ribot, komt op dinsdagavond 27 november de verder uitgestorven binnenstad van Middelburg onveilig maken. U zij gewaarschuwd.

Nid: 281 Body:

Mario Brunello schitterde in het seizoen 2016-2017 als dirigent en solist met Haydns Celloconcert. Hij maakte zoveel indruk dat hij nu met grote regelmaat als dirigent en solist te gast is bij de philharmonie zuidnederland. Deze keer leidt hij ongetwijfeld weer ‘moeiteloos en gepassioneerd’ (Westfalen Post) een op en top klassiek programma én neemt hij de solocello ter hand in Tsjaikovski’s “Rococo Variaties”. Omdat dit werk gebaseerd is op Mozart, zelfs een ode aan hem is, zet ‘huispianist’ Hannes Minnaar Mozart’s geliefde 21e Pianoconcert ernaast. Met Brunello op de bok zou dat wel eens de meest intieme vertolking ooit kunnen worden.
De philharmonie zuidnederland is een ambitieus en flexibel symfonieorkest dat geroemd wordt voor de kwaliteit, het hechte samenspel en het enthousiasme. De bevlogen orkestleden leveren maatwerk op het hoogste artistieke niveau. Het orkest voert met muziek, welke varieert van Bachs Matthäus-Passion tot wereldpremières van hedendaagse componisten, letterlijk de complete symfonische muziekliteratuur uit.
Hoewel geworteld in de zuidelijke provincies heeft het orkest inmiddels een allure en een impakt, welke de Nederlandse grenzen overschrijdt.
Hannes Minnaar is een volbloed Zeeuw en een van Nederlands meest succesvolle pianisten.
Hij studeerde bij Jan Wijn aan het Conservatorium van Amsterdam en volgde daarnaast lessen bij o.a. Alfred Brendel, Willem Brons en Menahem Pressler.
Als prijswinnaar van meerdere internationale concoursen wist hij internationaal de aandacht op zich te vestigen, met name de Koningin Elisabeth Wedstrijd (3e prijs, 2010) in Brussel, waar hij eindigde hij als hoogste Nederlander ooit.
Hannes Minnaar soleerde bij vele orkesten, waaronder het Koninklijk Concertgebouworkest en het Nationaal Orkest van België en binnenkort ook bij de BBC Philharmonic en het London Philharmonic Orchestra.
Eind 2016 ontving hij de Nederlandse Muziekprijs, de hoogste onderscheiding voor klassieke musici in Nederland.
Ook als kamermusicus is Minnaar actief.
Met zijn Van Baerle Trio treedt hij op in de belangrijkste Nederlandse zalen, won hij prijzen in Lyon (internationaal kamermuziekconcours, 1e prijs) en Amsterdam (Dutch Classical Talent, Kersjesprijs), en maakte hij een veelgeprezen cd met werken van Saint-Saëns, Loevendie en Ravel.
De twee solocd’s die Minnaar tot dusver uitbracht werden met enthousiasme ontvangen. Zijn debuutcd werd bekroond met een Edison, BBC Music Magazine waardeerde het album met 5 sterren en selecteerde het als “Instrumental choice of the month”. “Luister” prees de pianist om het “summum aan verfijning in de klank”. Het internationaal gezaghebbende blad “Gramophone” noemde hem “a tonal colourist” en “a natural talent”.
Daar valt weinig op af te dingen en ook weinig aan toe te voegen, behalve dan dat de thuisblijvers bij dit concert meer dan ongelijk hebben.

Programma
Haydn Symfonie nr 59 ‘Vuursymfonie’
Mozart Pianoconcert nr 21
Rossini Uit “Il signor Bruschino”: Ouverture
Tsjaikovski Rococo Variaties

Nid: 282 Body:

De St. Jacobskerk heeft een mooie en inmiddels langdurige traditie van kerstconcerten door prominente Engelse vocale ensembles, met The Choir of the King’s Consort is een muzikale zwaargewicht binnen gehaald en dat is nog zwak uitgedrukt.
In 2002 mocht het koor het gouden jubileum van koningin Elisabeth II opluisteren.
Het koor was toen al wereldberoemd en wist, nogal bijzonder in de oude muziek, zelfs de magische grens van 1 miljoen verkochte c.d.’s te passeren.
Ook nu zingt dit koor muziek van eigen bodem: een tocht langs 500 jaar Engelse kerstmuziek. Van een Renaissance-mis van Thomas Tallis tot een nieuw lied over de Drie Koningen van Jonathan Dove. Als uit oeroude tijden klinken er ook a capella Gregoriaanse gezangen
Het Britse The King’s Consort en het bijbehorende Choir werden in 1980 opgericht door Robert King en hebben sindsdien naamsbekendheid verworven over de hele wereld. Zo verzorgde het ensemble concerten in bijna alle Europese landen, Japan, het Verre Oosten en Amerika. Het ensemble kan worden beschouwd als één van Europa’s meest toonaangevende ensembles in de authentieke muziek-uitvoerings-praktijk. The King’s Consort heeft meer dan 100 cd-opnamen op zijn naam staan, bij vooraanstaande labels als Hyperion.
Niet de eersten, de besten dus.
In het programma van 13 december komen de traditionele kerstliederen uitgebreid aan bod, plus diverse door de kerst geïnspireerde werken van diverse componisten uit diverse periodes, van Tallis tot Vaughan Williams, waarbij een zeer hoog vocaal niveau samen zal gaan met een hopelijk behaaglijk kerstgevoel.

Programma
Welcome Yule !
500 years of English Christmas music
Plainsong: O come, O come Emmanuel
Tallis: Videte miraculum)
Byrd: Hodie Christus natus est

Plainsong: Puer natus est nobis
Tallis: Gloria from Missa "Puer natus est nobis"

Plainsong: Christe redemptor omnium
Parry: Welcome, Yule
Parry: When Christ was born of Mary free
Howells: Sing lullaby
Howells: A spotless rose

Plainsong: Ave Regina coelorum)
Vaughan Williams: This is the truth sent from above
Poston: Jesus Christ the apple tree
Joubert: There is no rose of such virtue

Plainsong: O magnum mysterium
Cornelius/Atkins: Three Kings from Persian lands afar
Jonathan Dove: The Three Kings (
Parsons: Ave Maria
Plainsong: Divinum mysterium (from Piae cantiones)