Muziek Podium Zeeland

De aarde draait om haar as.

Dit was in de achttiende eeuw bekend en theoretisch bewezen.
Maar om werkelijk te kunnen zien dat de aarde draait, was meer nodig. Op de maan staand zou het wellicht waar te nemen zijn, maar in die periode waren er nog niet zoveel mensen op de maan (nu trouwens ook niet).
In 1851 echter bedacht de Franse natuurkundige Léon Foucalt een manier om te laten zien dat de aarde draait. Hij vond het experiment, dat de theorie zou bevestigen, uitgaande van de slingerbeweging. Newton had immers eerder bewezen dat een slinger volhardt in de bewegingsrichting, die hij heeft. Kort gezegd komt het erop neer dat de aarde in 24 uur precies een rondje onder de slinger draait.

De Slinger van Foucault, zoals opgesteld in de Grote Kerk Veere, wordt regelmatig in beweging gebracht precies boven de middellijn, die op de vloer is aangegeven. Na enige tijd zal men zien dat de slinger niet meer boven deze lijn slingert, doch met de klok meedraait. Zolang hij slingert zal hij steeds verder gaan. Gedurende een kleine twee uur is goed te zien dat de aarde ten opzichte van de slinger van de positie verandert, de slinger komt immer steeds verder van de startlijn af.

Jammer genoeg gaat de slingerbeweging niet eeuwig door, het is immers geen perpetuum mobile (dat overigens niet bestaat). Door met name de luchtweerstand zal hij uiteindelijk stil komen te hangen. Gedurende een kleine twee uur wordt het gelijk van Foucault echter meer dan voldoende gedemonstreerd.

De Slinger van Foucault was oorspronkelijk gesitueerd in het Pantheon in Parijs en slingerde daar over een oppervlakte van 67 meter met een gewicht van 28 kilo. In Veere wordt er 24 meter geslingerd met een gewicht van 35 kilo.

Het ontwerp is van Kees Wijker.
De slinger kon geïnstalleerd worden dankzij een subsidie van het VSBfonds Zeeland.

De beroemde Italiaanse schrijver/wetenschapper Umberto Eco (van o.a. “De naam van de roos”) wijdde zelfs een boek in ieder geval een titel aan “De Slinger van Foucault”, grappig genoeg een voorloper, veel beter trouwens dan / van de “Da Vinci Code”. Dit boek opent met een boeiende beschrijving van de slinger, waarna de bloedstollende passages het al snel overnemen.